Dünyanın hər yerində insanlar eyni şeyi axtarır – şans. Fərqli dillərdə danışırlar, fərqli pul xərcləyirlər, fərqli oyunlar oynayırlar. Amma hər kəsin gözündə o eyni qığılcım var – bəlkə bu dəfə mənim bəxtim gətirər. Mən heç vaxt Hindistanda olmamışam. O ölkənin dilini bilmirəm, mətbəxini dadmamışam, filmlərini izləməmişəm. Amma bir gün bir platforma məni Hindistana bağladı. Yox, mən getmədim – bəxtim gəldi.
Adım Emin. 31 yaş, proqramçıyam. İT şirkətində işləyirəm, evdən işləyirəm. Günlərim kompüter arxasında keçir. Kod yazıram, səhvləri düzəldirəm, müştərilərlə görüşürəm. Bəzən monoton olur. Eyni səhər qəhvəsi, eyni stol, eyni pəncərədən görünən eyni bina. Həyatımda yeni bir şey olmasını istəyirdim. Və o yeni şey gözlənilməz bir ünvandan gəldi.
Həmin gün işdən sonra darıxırdım. Sosial şəbəkələrdə gəzirdim. Birdən bir qrupda reklam gördüm – "Mostbet india". Maraqlıdır, dedim, niyə Hindistan? Azərbaycan versiyası yoxdur? Tıkladım. Sayt açıldı. Tamamilə ingilis dilində idi, amma mən başa düşürdüm. Aşağı diyirləyəndə gördüm ki, sayt Hindistan bazarı üçün uyğunlaşdırılıb – rupi ilə hesablamalar, hindistanlı oyunlar, hindistanlı dilerlər. Amma mən Azərbaycandan idim. Giriş qadağan deyildi. "Mostbet india (https://vitesserecruiting.com/)" yazılmışdı ünvanda, amma mənim üçün işləyirdi.
Niyə olmasın? Düşündüm. Qeydiyyatdan keçdim. Ad, email, şifrə. Hindistan versiyası olduğu üçün telefon kodunu +91 ilə yazmağı tələb edirdi. Mən +994 yazdım – qəbul etmədi. Bir az fikirləşdim. Sonra fərqli yanaşdım – əvvəlcə qlobal sayta keçdim, orada qeydiyyatdan keçdim, sonra yenə "mostbet india" ünvanına daxil oldum. İşlədi.
Balansıma 25 manat atdım. Hindistan rupisinə çevrildi – təxminən 500 rupi. Məzənnə fərqi mənə qəribə gəldi. Sanki başqa ölkədə oynayırdım. Amma oyunlar eyni idi. Slotlar, rulet, aviator. Seçimimi "Andar Bahar" adlı hindistan oyununa etdim. Bu oyun Hindistanda çox populyardır. Qaydası sadə: bir kart açılır, sən təxmin edirsən ki, ikinci kart "andar" (sol) tərəfdə yoxsa "bahar" (sağ) tərəfdə eyni dəyərə sahib olacaq. Sadə, sürətli, həyəcanlı.
Başladım. Mərc 50 rupi (təxminən 2.5 manat). Andara 50 rupi qoydum. Kart açıldı – 7. Diler kartları yaydı. Əvvəl andar tərəf – 3, 10, kral, 7! İkinci kartda 7 gəldi. Andar uddu. 100 rupi qazandım. Balans 550 rupi. Növbəti mərc – 100 rupi bahara. Kart 5. Andarda 2, 8, kral, baharda 5! Yenə uddu. 200 rupi. Balans 750 rupi.
Oyun çox sürətli idi. Hər dəqiqə yeni kart, yeni həyəcan. Mən evdə oturmuşdum, kompüter qarşısında, amma özümü Hindistanın küçə oyunlarından birində hiss edirdim. Sanki Benqaluru yaxud Mumbay kimi bir yerdəydim. Bu hiss gözəl idi.
Sonra daha böyük mərc etmək qərarına gəldim. 250 rupi – bahara. Kart 9. Andar tərəfdə kartlar: 2, 4, 6, kral, 9? Yox, kral gəldi. Bahar tərəf – 3, 9! İkinci kartda 9 gəldi. Bahar uddu. 500 rupi qazandım. Balans 1250 rupi oldu. Təxminən 62 manat. Əvvəlki 25 manatım indi 62 manata çevrilmişdi.
Həyəcanlanmağa başladım. Bu oyun asılılıq yaradır. Hər açılan kart, hər uduş, hər dəfə "bir daha" dedirir. Bilirdim ki, dayanmaq lazımdır. Amma o anda "mostbet india" mənə o qədər real bir təcrübə yaşadırdı ki, dayana bilmirdim. Sanki bu bəxt yalnız bu gün, yalnız bu saat mənimlə idi.
Daha bir mərc – 300 rupi andara. Kart 4. Andar tərəfdə ardıcıl kartlar: 2, 4! İlk cəhddə uddu. 600 rupi qazandım. Balans 1850 rupi (92 manat). Daha bir – 400 rupi bahara. Kart 10. Bahar tərəfdə ilk kart 6, sonra 10! Yenə uddu. 800 rupi. Balans 2650 rupi (132 manat).
Bu qədər. Dayanmalıyam. Çünki ürəyim elə döyünürdü ki, təzyiqim qalxdığını hiss edirdim. Dərhal nağdlaşdırmaya keçdim. 2600 rupini çıxardım – təxminən 130 manat. Bank kartıma köçdü. Rahat nəfəs aldım.
O gün axşam dostumla görüşüm var idi. Rəşad adlı dostum. Ona dedim: "Sənə bir sualım var. Hindistan haqqında nə bilirsən?". Güldü: "Yeməkləri acıdır, filmləri uzundur. Niyə soruşursan?". "Çünki bu gün mənə bəxt Hindistandan gəldi" – dedim. Heç nə başa düşmədi. Mən izah etdim mostbet india-nı, oyunu, uduşu. Dinlədi, güldü, "sən dəlisən" dedi.
Həmin 130 manatı nəyə xərclədim? Özümə yeni klaviatura aldım. Proqramçıyam, gündə 8-10 saat klaviaturada işləyirəm. Köhnəsi yorulmuşdu. Yeni klaviatura – 80 manat. Qalan pul ilə Rəşadla bir kafedə çay içdik, bir də şirniyyat yedik. Ona dedim: "Bu çay Hindistandan gələn bəxtin hesabına". Gülüşdük.
O gündən sonra "mostbet india" mənim üçün xüsusi bir yer oldu. Hərdən oraya girirəm. Amma qayda eynidir – ayda bir dəfə, 20 manat. Yalnız əylənmək üçün. Bəzən andar bahar oynayıram, bəzən aviator. Amma heç vaxt o günkü uduşu təkrarlaya bilməmişəm. Və təkrarlamaq da istəmirəm. Çünki o bir dəfəlik sehr idi – Hindistan mənə əl uzatdı, mən də o əli sıxdım.
Hindistan haqqında hələ də çox şey bilmirəm. Amma bir şeyi bilirəm – o ölkədə bir platforma var ki, mənə bir axşam sehr yaşatdı. Kartlar, rupilər, bəxt. Və mən o sehrin bir hissəsi oldum.
İndi hərdən kod yazarkən, kompüter qarşısında oturub problem həll edərkən, birdən o gecə yadıma düşür. Və gülümsəyirəm. Çünki bilirəm ki, həyatda hər şey mümkündür. Hətta ən gözlənilməz ünvanda – mostbet india kimi bir yerdə belə, sənin bəxtin gizlənə bilər. Sənə qalıb – onu tapmaq, ya da tapmamaq. Mən tapdım. Və bu gün də xoşbəxtəm.
Bəzən dostlar soruşur: "Emin, hələ də oynayırsan?". Deyirəm: "Bəli, amma təkcə əyləncə üçün". "Bəs o Hindistan?" – deyə soruşurlar. "Hindistan gözəldir" – deyirəm gülərək. "Ən azından mənim üçün". Və bu həqiqətdir – mən Hindistana heç vaxt getməmişəm. Amma o ölkə mənə bir axşam evimdə qonaq oldu. Və qonaq ağırlığında bir uduş buraxıb getdi. Sağ ol, Hindistan. Sağ ol, mostbet india. Sağ ol, bəxt.